De MX-5 is terug!

Na bijna vier jaar plezier van mijn NBFL Phoenix begon de roest het toch te winnen. Voor de laatste apk was er al laswerk nodig, en toen koos ik voor de goedkopere reparatie. Niet bepaald de perfecte oplossing voor de lange termijn, maar goed genoeg om hem nog even rijdend te houden.

Uiteindelijk besloot ik hem weg te doen. Deels door de roest, maar ook omdat ik voor mijn stage elke dag zo’n 120 km reed. Hoe leuk ik de auto ook vond, een oude MX-5 is in de donkere, natte maanden niet bepaald de ideale auto voor elke dag.

De verstandige auto

Na veel uitzoekwerk kocht ik een Ford Fiesta Metal. Een atmosferische 1.6 met 134 pk, redelijk betrouwbaar, op papier leuk genoeg en nog binnen het budget dat ik in gedachten had.

En eerlijk is eerlijk, het was een prima auto. Hij deed alles wat hij moest doen. Maar dat was ook een beetje het probleem: het werd vervoer. Ik reed ermee van A naar B, parkeerde hem, en dat was het.

Met de MX-5 betekende een weekend meestal de lange weg naar huis nemen, kleine weggetjes zoeken of gewoon een stuk rijden omdat het mooi weer was. Met de Fiesta voelde ik die trek eigenlijk nooit. Dus zei ik een half jaar lang hetzelfde: ooit komt er weer een MX-5.

Waarom weer een MX-5?

Ik heb kort naar andere auto’s gekeken, maar niets verslaat de lol per euro van een Miata. Ze zijn licht, simpel, betrouwbaar en speels op een manier die zelfs gewone wegen leuk maakt.

Onderhoud telde ook mee. De meeste bekende reparaties zijn goed gedocumenteerd, onderdelen zijn makkelijk te vinden en veel werk kun je nog gewoon thuis doen. Voor het soort auto dat ik wilde, was de MX-5 daarmee opnieuw de logische keuze.

De zoektocht begint

Een paar maanden geleden zette ik de Fiesta op Marktplaats en ging ik weer serieus zoeken. De wensenlijst was vrij specifiek: een MX-5 NB facelift, het liefst zwart of het donkergrijze Phoenix dat ik eerder had, onder de 150.000 kilometer, en het belangrijkste: geen roest!

Daarnaast hoopte ik op fatsoenlijke merkbanden, mooie lichtmetalen velgen, een waterdichte softtop en het liefst een pas vervangen distributieriem. Niets geks, maar bij deze auto’s telt de staat veel zwaarder dan de specificaties.

Na ongeveer drie weken elke Nederlandse autosite afstruinen die ik kon bedenken, had ik de juiste nog steeds niet gevonden. Of de kilometerstand was te hoog, of het zag er qua roest verdacht uit, of de auto voelde gewoon niet als de ware.

Over de grens kijken

Dus ging ik in Duitsland zoeken. En na wat zoeken stond hij er. Een MX-5 NBFL 1.6i 16V Touring uit 2002 met 110 pk en een gewicht van rond de 1000 kg. De juiste looks, een goede kilometerstand, degelijk onderhoud, mooie velgen, fatsoenlijke banden en nog binnen budget.

Het enige nadeel? Hij stond in Altena, Duitsland. Ongeveer 300 km verderop.

Toch leek hij een serieuze blik waard. Ik nam contact op met de verkoper, stelde de gebruikelijke vragen, bekeek de foto’s een keer of zeventien en zocht uit hoe het importeren van een auto uit Duitsland werkt.

Dat uitzoekwerk maakte één ding snel duidelijk: hem zelf terugrijden zou een hoop gedoe zijn. Exportkentekens, een tijdelijke Duitse verzekering, papierwerk in het Duits regelen, en daarbovenop zijn de meeste kantoren die je nodig hebt in het weekend dicht. Niet ideaal.

Dus werd het de aanhanger.

We haalden een autoambulance op en reden naar Duitsland. Het was een lange rit. Zo’n rit waarin je ruim de tijd hebt om je af te vragen of je slim bezig bent, dom, of precies de goede mix van allebei. Maar op dat punt zat ik er al te diep in. Als de auto zo goed was als hij eruitzag, ging hij mee naar huis.

De auto in het echt

Toen we aankwamen, zag de auto er goed uit. Niet perfect, maar goed. Boven de achterste wielkasten zaten twee plekjes die ooit waren gerepareerd, al was dat niet heel netjes gedaan. De softtop was droog, maar had wel wat scheurtjes van ouderdom.

Verder was hij eigenlijk behoorlijk degelijk. De lak zag er mooi uit, er zaten Hankook Ventus Prime 3-banden op met nog flink wat profiel, de motor liep prima en de onderhoudshistorie was veelbelovend.

Rondom nieuwe schokdempers. Rondom nieuwe remblokken. Nieuwe remschijven en remklauwen voor. Distributieriem zo’n 10.000 kilometer geleden vervangen. Allemaal dingen die je wilt zien als je een oudere MX-5 koopt.

Deal rond

Vanwege de plekjes bij de wielkasten kreeg ik nog wat van de prijs af. Daarna was de beslissing niet moeilijk meer.

De MX-5 was terug.

We reden hem de aanhanger op, sjorden hem vast en begonnen aan de lange rit naar huis. Hem in de spiegel op de aanhanger zien staan voelde behoorlijk onwerkelijk. Na maanden zoeken, en na veel te lang ‘er komt wel weer een’ zeggen, stond hij er.

Het wachten

Op de terugweg maakte ik meteen een afspraak bij de RDW voor de importkeuring. Dat was het verantwoordelijke om te doen. Het vervelende? De eerste vrije plek was 3 juli.

Bijna een maand later.

Ik keek bij Zwolle, Heerenveen en Groningen, maar zonder succes. 3 juli was de eerste echte optie. Dus voorlopig staat de auto veilig in Bolsward, te wachten tot het papierwerk is bijgewerkt.

Niet bepaald ideaal, vooral omdat het nog een paar weken naar het werk fietsen betekent. Maar eerlijk gezegd ben ik gewoon blij dat hij er is.

Wordt vervolgd.