Heel even op de weg
De eerste week met de MX-5 ging ongeveer zoals je van een 24 jaar oude roadster mag verwachten: een keuring zonder opmerkingen, een geknapte riem, storing zoeken langs de weg en een uitlaatupgrade die meer werk werd dan gepland.
Niet perfect, maar precies het soort chaos waardoor een oude auto als een project voelt.
Beginnen met de uitlaat
Voordat de auto officieel op Nederlands kenteken stond, vond ik via de Duitse marktplaats een roestvrijstalen einddemper van Kobalt. Ik wilde een uitlaat met één eindpijp, het liefst van rvs, en Kobalt staat goed bekend om zijn kwaliteit.
Hij was bijna als nieuw, dus het plan leek simpel: oude einddemper eraf, de Kobalt erop, klaar.
Zo simpel was het natuurlijk niet.

De roest dacht er anders over
De originele uitlaat was één en al roestkorst. De bouten tussen de middenpijp en de einddemper waren te ver heen, dus besloot ik het hele achterste deel fatsoenlijk te vervangen.
Het werd een rvs middenpijp van Malian. Dat is eigenlijk meer een rechte pijp dan een gedempt deel, wat leuk klonk, en na wat spitten op fora leken de diameters mooi op de Kobalt aan te sluiten.

Eerst de RDW
Omdat de RDW-keuring eraan kwam, liet ik de uitlaat even met rust. Met tijdelijke kentekens op wit karton en een kenteken en verzekering voor één dag reed ik naar het keuringsstation in Heerenveen.
Hem voor het eerst in Nederland rijden voelde al goed, zelfs op tijdelijke platen. Gelukkig kwam de auto er zonder drama doorheen.

Stil langs de weg
Die goede bui hield een kilometer of tien stand.
Bij Joure ging het motorstoringslampje branden. Er leek niets duidelijk mis, dus reed ik voorzichtig door. Iets later, bij Sneek, begon de elektronica raar te doen, sloeg de motor af en wilde hij niet meer starten.
Met je net geïmporteerde MX-5 naast een 100-kilometerweg staan is niet bepaald de eerste rit waar je van droomt.

De boosdoener
Eerst dacht ik dat de dynamo was vastgelopen, want de riem was geknapt. Maar de dynamo was zo goed als nieuw en draaide soepel, dus mijn beste gok is dat de riem te strak was gemonteerd.
De geknapte riem was om de krukaspoelie geslagen en had de krukaspositiesensor vernield. Zonder die sensor had de motor simpelweg geen idee meer wat er gebeurde.

Terug in de garage
Mijn broer sleepte me terug naar Bolsward. Niet de ereronde die ik na een schone RDW-keuring in gedachten had, maar gelukkig was de schade duidelijk en niet al te duur.
Ik bestelde een nieuwe multiriem en krukaspositiesensor en ging daarna verder met de uitlaat. Het oude systeem moest eruit worden gezaagd, de rubbers en pakkingen werden vervangen, en de Malian-middenpijp en de Kobalt-einddemper gingen erop, met de originele katalysator nog op zijn plek.

Weer tot leven
Toen de nieuwe riem en sensor binnen waren, zat alles in ongeveer twee uur weer in elkaar.
De sleutel omdraaien was nog wel even spannend, maar gelukkig sloeg hij meteen aan en liep hij weer perfect.


Hoe het klinkt
Ik verwachtte dat de nieuwe opstelling luider zou zijn, zeker omdat de Malian-middenpijp in feite een rechte pijp is. Maar de Kobalt dempt het flink.
Het klinkt iets dieper en een fractie luider dan origineel, zonder schel, scherp of irritant te worden. Een echte upgrade, maar nog steeds goed bruikbaar.
De eerste week als eigenaar
Dus, de eerste week samengevat: door de keuring, gestrand, teruggesleept, een riem en sensor vervangen en een rvs uitlaat gemonteerd.
Een beetje chaotisch, maar ook best perfect.
Het Nederlandse kenteken is inmiddels goedgekeurd. Morgen kan ik als het goed is de platen laten maken, en dan kan de MX-5 eindelijk echt de weg op.